Ինչի վրա է հիմնված մեթոդիկան
Մեր աշխատանքը հենվում է նեյրոհոգեբանության վրա․ այն գիտություն է այն մասին, թե ինչպես է ուղեղի աշխատանքը կապված ուշադրության, հիշողության, խոսքի, շարժումների և վարքի հետ։ Այս գիտության հիմքերը դրել է Ալեքսանդր Ռոմանովիչ Լուրիան (1902–1977)։ Նրա մոտեցումը ճանաչված է ամբողջ աշխարհում․ լուրիայական սկզբունքների վրա են կառուցված նաև մանկական նեյրոհոգեբանության ժամանակակից արտասահմանյան մեթոդիկաները, օրինակ՝ NEPSY-ն։
Լուրիայի հիմնական գաղափարը․ ցանկացած բարդ հմտություն՝ կարդալը, գրելը, հաշվելը, դասի ժամանակ ուշադրությունը պահելը, ապահովվում է ուղեղի մի քանի բաժինների համատեղ աշխատանքով։ Յուրաքանչյուր բաժին կատարում է իր մասը։ Եթե օղակներից մեկն աշխատում է լարվածությամբ, ամբողջ հմտությունը երեխային դժվարությամբ է տրվում։
Այդ պատճառով միևնույն դժվարությունը տարբեր երեխաների մոտ կարող է տարբեր պատճառներ ունենալ։ Գրավոր սխալներ լինում են և՛ այն երեխայի մոտ, որն արագ է հոգնում, և՛ նրա, ով շփոթում է նման հնչյունները, և՛ նրա, ում համար դժվար է պահել պլանը և ստուգել ինքն իրեն։ Նրանց պետք է տարբեր կերպ օգնել։
Երեխաների համար Լուրիայի մեթոդիկան զարգացրել են նրա աշակերտներն ու հետևորդները։ Ժաննա Մարկովնա Գլոզմանը մշակել է լուրիայական հետազոտության քանակական գնահատման համակարգ երեխաների և մեծահասակների համար․ յուրաքանչյուր առաջադրանք գնահատվում է միավորներով՝ հաշվի առնելով տարիքը, ուստի փոփոխությունները կարելի է համեմատել կրկնակի գնահատման ժամանակ։ Շտկողական պարապմունքները հիմնված են փոխարինող օնտոգենեզի մեթոդի վրա, որը ստեղծվել է Ա. Վ. Սեմենովիչի մանկական նեյրոհոգեբանության դպրոցում։